Hemelvaart: Jezus zegent vandaag in de misère!

“Jezus nam hen mee de stad uit, tot bij Betanië. Daar hief hij zijn handen op en zegende hen. Terwijl hij hen zegende, ging hij van hen heen en werd opgenomen in de hemel. Ze brachten hem hulde en keerden in grote vreugde terug naar Jeruzalem, waar ze voortdurend in de tempel waren en God loofden”
(Lukas 24 vers 50 – 53).

Jezus en Betanië
Jezus neemt zijn leerlingen mee de stad uit, naar het dorpje Betanië. Betanië betekent ‘Huis van de Misère’ of ‘huis van de armen, de verdrukten’. Het was een klein dorpje net buiten Jeruzalem, tegen de olijfberg aan, waar veel arme en buitengesloten mensen woonden. Niet alleen in onze tijd wonen de armen in de buitenwijken!
Betanië is ook een dorp waar veel herinneringen liggen voor Jezus en de leerlingen. Drie goede vrienden van Jezus woonden er bijvoorbeeld. Martha, Maria en hun broer Lazarus. Grote kans dat je het verhaal kent dat Lazarus op een dag was overleden (Johannes 11: 1 – 46). Wat een verdriet! Jezus wekt hem weer op uit de dood, maar voordat Jezus dat doet huilt hij. Het is de enige plek in de Bijbel waar letterlijk staat dat Jezus huilde. Op een dag ging Jezus in Betanië ook aan tafel met Simon de Melaatse (Markus 14: 3 – 9). Of Simon genezen was van melaatsheid, of het nog had? Het wordt niet vermeld maar Simon kende in ieder geval de pijn van het buitengesloten voelen en ziek-zijn. Jezus ging met hem aan tafel en werd later gezalfd door een vrouw als voorbereiding op zijn dood.
Juist naar deze plek neemt Jezus zijn leerlingen mee. Net voor zijn hemelvaart. Het staat er tussen neus en lippen. Maar het is natuurlijk niet voor niets. Het is alsof Jezus wil zeggen: Ja, hier ben ik het diepst aanwezig. Niet in de Tempel in Jeruzalem. Niet op het paleis van Herodes. Niet in de plaatselijke synagoge. Jullie moeten er niet gek van opkijken als jullie mij vinden op de plekken waar het leven een Betanië is geworden!

Zegen in de misère
In Betanië doet Jezus iets bijzonders. Hij heft zijn handen op en zegent zijn leerlingen. De handen opheffen en zegenen was normaalgesproken iets dat alleen de priesters deden. Na, het offer in de tempel gaven priesters de aanwezige mensen op het tempelplein de volgende zegen mee:
“De HEER zegene jullie, en hij behoedde jullie, de HEER doet Zijn aangezicht over jullie lichten en zij jullie genadig, de HEER verheffe zijn aangezicht over jullie en Hij geve jullie zijn vrede”.
Jezus had een aantal weken geleden ook een offer gebracht: ‘Het offer van Zijn liefde aan het kruis’. Nu is het tijd voor de zegen! Jezus zegent vandaag in de misère en hij gaat al zegenend bij hen vandaan. Een mooi beeld! Al zegenend wordt Jezus opgenomen in de hemel. Zou Jezus ooit gestopt zijn met zegenen?

Beeld van de hemel
Bij de hemel hebben wij vaak het beeld van een werkelijkheid ver weg. Achter de wolken. Bij hemelvaart denken wij dan dat Jezus als een soort raket, omhoog de hemel is binnengegaan. In de Bijbel en in oosterse culturen wordt er echter niet op deze manier naar de hemel gekeken. Daar is de hemel juist onzichtbaar dichtbij en om ons heen. Net zoals de engelen onzichtbaar om ons heen zijn. Jezus is opgenomen in een andere werkelijkheid. De werkelijkheid van God. Maar dat wil niet zeggen dat hij daardoor gelijk ver weg is. Nee, Jezus is nog steeds zegenend dichtbij.

Hemelvaart vervult met vreugde
Jezus zegent de leerlingen vandaag in de misère en al zegenend wordt hij opgenomen in de hemelen. Het is het laatste wat de leerlingen van hem zien. Maar, ik denk echter dat de leerlingen het daar al hebben doorgehad: ‘Jezus stopt niet met zegenen!’ In plaats van verdrietig en beteuterd te staan kijken zien wij de leerlingen Jezus juist hulde brengen en in grote vreugde terugkeren naar Jeruzalem. Deze realiteit vervult hen met vreugde en enthousiasme!

Jouw Betanië
Wat is jouw Bethanië op dit moment? Wat is er op dit moment aan ellende, misère en armoede in jouw leven? Of in je omgeving, werk of studie?
Probeer het jezelf eens voor te stellen dat Jezus je vanmorgen meeneemt naar die specifieke plek. Naar jouw Betanië. En als je samen bent aangekomen zie je Jezus opeens als een priester zijn handen opheffen om jou te zegenen. “De HEER zegene je en hij behoedde je..” en al zegenend, gaat hij Gods werkelijkheid binnen, de hemel om ons heen, om je daar zegenend nabij te zijn.
Als je dit voor je ziet en ervaart. Dan kun je hier toch niet anders dan enthousiast van worden? Net als de leerlingen?

Een vreugdevolle Hemelvaartsdag!

Naar de lijst